Mor bir pencere açılır duyumsanmamış kokulara. Sen daha güzel anımsan diye en güzel zamanlar sıraya girer, senin için hala, küçük bir kalbin önünde. Tüm hallerimle özlemini kucaklarım; bebekliğim, çocukluğum ve adamlığım ile. Buluşmamızın ihtimallerini düşünürüm sana ulaşmak için.Beni kucağına aldığın ilk sabahtan kucağımdaki son gecene kadar doludizgin bir muaammada olsamda hala;
"Bir umuttur" derim ve sustururum dev inkarımı vuslat'ın kızıl kırmızısında. Birden bir heyecan duyarım kulaklarımla.Ve sonra yalanda olsa kanadı tozdan kelebekler, öbür dünyayı vaadeder. Çözemem, bunalırım. Senin en sevdiğin Cezayir menekşesi açar kabuslarımın üstüne o an. Gölgesinde dururum yapraklarının; hayalkırıklığı sağanağım bitinceyedek. Ve sorarım kendime:............NEDEN?
0 yorum:
Yorum Gönder